هر کلمهای که در اروند میبینی و معنیاش را نمیدانی، اینجا با زبان ساده توضیح داده شده. نپرسیدن، گرانتر از پرسیدن است.
رمزارزی که قیمتش تقریباً همیشه برابر یک دلار است.
تتر یک «استیبلکوین» است؛ یعنی رمزارزی که ارزشش به دلار آمریکا وصل شده و هر واحد آن تقریباً یک دلار میارزد. برخلاف بیتکوین، قیمتش بالا و پایین نمیپرد. همهی حسابها، سرمایهگذاریها و سودها در اروند بر پایهی تتر محاسبه میشوند تا نوسانِ قیمت رمزارز روی سرمایهات اثر نگذارد.
رمزارزی که ارزشش به یک ارز واقعی (مثل دلار) قفل شده.
استیبلکوینها برای این ساخته شدند که مزیت انتقالِ سریعِ رمزارز را داشته باشند بدون نوسانِ شدید قیمت. تتر (USDT) شناختهشدهترینشان است. وقتی میگوییم موجودیات ۱۰۰۰ تتر است، یعنی تقریباً معادل ۱۰۰۰ دلار.
رشتهای بلند از حروف و اعداد که مقصدِ انتقال رمزارز است.
آدرس کیف پول مثل شمارهی حساب بانکی است، با یک تفاوت مهم: اگر اشتباه وارد شود، پول به حسابِ اشتباه میرود و هیچ راهی برای بازگرداندنش نیست. همیشه آدرس را کپی کن (نه دستی تایپ)، و پس از پیستکردن، شش کاراکتر ابتدا و انتها را با آدرسِ روی صفحه مقایسه کن.
مسیری که رمزارز از آن عبور میکند — مثل انتخاب پست یا تیپاکس.
یک رمزارز مثل تتر میتواند روی چند شبکهی مختلف منتقل شود. هر شبکه سرعت و کارمزد متفاوتی دارد و مهمتر از همه: **شبکهی فرستنده و گیرنده باید یکی باشد**. اگر تتر را روی شبکهی TRON بفرستی به آدرسی که برای شبکهی BSC ساخته شده، دارایی از بین میرود و قابل بازگشت نیست.
شبکهی بلاکچینِ صرافی بایننس — سریع و کمکارمزد.
BEP20 استانداردِ توکن روی شبکهی BNB Smart Chain است. کارمزد انتقال روی آن پایین و سرعتش بالاست. برداشتهای اروند فقط روی همین شبکه انجام میشود، پس آدرسی که در تنظیمات ثبت میکنی باید آدرسِ BEP20 باشد.
شبکهی بلاکچین ترون — پرکاربردترین مسیر انتقال تتر.
TRC20 استانداردِ توکن روی شبکهی TRON است. بیشترِ صرافیهای ایرانی و خارجی تتر را روی همین شبکه جابهجا میکنند چون کارمزدش بسیار کم است. آدرسهای این شبکه معمولاً با حرف T شروع میشوند.
کدی که در برخی شبکهها همراه آدرس فرستاده میشود.
بعضی شبکهها (مثل TON) یک آدرس مشترک برای چند کاربر دارند و با Memo تشخیص میدهند پول مالِ کیست. اگر شبکهای Memo بخواهد و تو بدون آن بفرستی، پول به حساب تو نمینشیند و پیدا کردنش بسیار سخت است. هر جا Memo دیدی، حتماً پُرش کن.
شناسهی یکتای هر انتقال روی بلاکچین — مثل کد رهگیری.
هر انتقالی که روی بلاکچین ثبت میشود یک شناسهی یکتا میگیرد. با این کد میتوانی در سایتهای رصد بلاکچین (اکسپلورر) ببینی انتقال واقعاً انجام شده، چه مبلغی بوده و چند تأییدیه گرفته. اروند برای هر واریز و برداشتِ انجامشده این کد را نمایش میدهد.
تعداد بلاکهایی که پس از تراکنش تو ثبت شدهاند.
وقتی رمزارز میفرستی، انتقال بلافاصله قطعی نمیشود؛ شبکه باید چند بلاکِ بعدی را بسازد تا مطمئن شویم برگشتپذیر نیست. به همین دلیل بین ارسال تو و «تأیید شد» در اروند چند دقیقه فاصله میافتد. این فاصله دستِ ما نیست، دستِ خودِ بلاکچین است.
هزینهای که خودِ بلاکچین برای انتقال میگیرد — نه اروند.
هر انتقال روی بلاکچین هزینهای دارد که به شبکه پرداخت میشود، نه به اروند. مقدارش به شلوغیِ شبکه بستگی دارد. در واریز، این هزینه را فرستنده میدهد. در برداشت، در کارمزدی که پیش از تأیید به تو نشان میدهیم لحاظ شده است.
فاصلهی قیمت یک دارایی بین دو بازار در یک لحظه.
وقتی یک رمزارز همزمان روی دو صرافی قیمتهای متفاوتی دارد، به این فاصله اسپرد میگویند — معمولاً چند دهم درصد. اسپرد همان چیزی است که عملیات آربیتراژ از آن سود میسازد: خرید از صرافی ارزانتر و فروش تقریباً همزمان در صرافی گرانتر. اندازهی اسپرد لحظهبهلحظه تغییر میکند؛ در روزهایی که بازار آرام است اسپردها کوچکترند و به همین دلیل بازدهی روزها با هم فرق دارد.
سود گرفتن از اختلاف قیمت یک دارایی در دو بازار، در یک لحظه.
یک رمزارز در یک لحظهی مشخص روی صرافیهای مختلف قیمتهای کمی متفاوت دارد. آربیتراژ یعنی خرید از بازارِ ارزان و فروشِ تقریباً همزمان در بازارِ گران. چون خرید و فروش همزماناند، سود از اختلافِ قیمت میآید نه از پیشبینیِ جهتِ بازار. عملیات آربیتراژِ اروند بیرون از پلتفرم و روی صرافیهای بینالمللی انجام میشود.
سرمایهی کاربران یکجا جمع میشود تا تیم بتواند با رقم بزرگ کار کند.
اسپردهای بین صرافیها معمولاً چند دهم درصدند؛ با مبلغ کوچک، سودِ هر شکار ناچیز میشود. اروند سرمایهی کاربران را در یک استخر مشترک جمع میکند تا عملیات با رقم بزرگ انجام شود و همان اسپرد کوچک، عددِ معناداری بسازد. سهم تو از استخر همیشه مشخص است: اصل سرمایهات جدا ثبت میشود و سودِ هر روز به نسبتِ سهمت تقسیم میگردد.
یک پوزیشنِ مستقل که هر روز سود میسازد و سررسید ندارد.
وقتی مبلغی را سرمایهگذاری میکنی، یک پوزیشن باز میشود که تا لغو کردنت ادامه دارد — تاریخ پایانی در کار نیست. سود هر روز در یک ساعتِ مشخص و برای همهی کاربران همزمان محاسبه میشود. میتوانی چند سرمایهگذاریِ همزمان داشته باشی (تا سقفی که پلتفرم تعیین میکند) و هرکدام را جدا مدیریت کنی.
مبلغی که خودت گذاشتهای — بدون سود.
اصل سرمایه همان پولی است که وارد سرمایهگذاری کردهای. سود جدا از آن محاسبه و نگهداری میشود، پس همیشه دقیقاً میدانی چقدر پولِ خودت است و چقدر سود ساختهای.
سودی که تا این لحظه ساخته شده و هنوز برداشت نکردهای.
سود روزانه محاسبه میشود و بسته به انتخاب تو یکی از دو مسیر را میرود: به موجودی قابل برداشتت اضافه میشود، یا جمع میشود و در دورهای که تعیین کردهای خودکار به کیف پول شخصیات ارسال میگردد.
سود فقط روی اصل سرمایه ساخته میشود، نه روی سود.
در سودِ ساده مبنای محاسبه همیشه اصلِ سرمایه است و سودی که ساختهای خودش سودِ تازه نمیسازد — اروند سود مرکب ندارد. اگر میخواهی سودت هم کار کند، میتوانی سودِ جمعشده را بهشکل افزایش سرمایه به همان سرمایهگذاری اضافه کنی.
برآوردِ سودِ هر روز بر پایهی نرخِ همان روز. این نرخ هدفِ عملیاتی است و با بازار تغییر میکند.
سود همهی سرمایهگذاریها یک بار در روز و در ساعتی مشخص محاسبه و در تاریخچهی تراکنشهایت ثبت میشود. مبنای محاسبه اصلِ سرمایه و نرخِ همان روز است؛ چون نرخ روزبهروز تغییر میکند، عددی که پیش از سرمایهگذاری میبینی «برآورد» است نه تعهد. سود ساختهشده جدا از اصل نگه داشته میشود و بسته به انتخاب تو به موجودی میرود یا خودکار به کیف پولت ارسال میشود.
درصدِ سودِ سالانهی هدف که مبنای محاسبهی نرخ روزانه است.
نرخ سالانه یعنی اگر شرایط عملیاتی مثل برنامه پیش برود، سرمایهات در یک سال چند درصد سود میسازد. این عدد یک هدفِ عملیاتی است، نه تعهد. در دورههایی که فرصتِ آربیتراژ کم باشد، سودِ واقعی میتواند کمتر باشد. نرخ روی سرمایهگذاری قفل نمیشود: اگر نرخ پلتفرم تغییر کند، سودِ روزهای بعد با نرخ جدید حساب میشود. نرخِ هر روز جداگانه ثبت میشود و در تاریخچه قابل دیدن است.
کوتاهترین مدتی که باید صبر کنی تا بتوانی سرمایهگذاری را ببندی.
سرمایهگذاری سررسید ندارد، ولی تا مدت کوتاهی پس از شروع نمیشود بستش. بعد از آن هر وقت بخواهی میتوانی لغو کنی؛ لغوِ زودهنگام درصد کمی جریمه دارد که پیش از تأیید به تو نشان داده میشود. سودی که تا آن لحظه گرفتهای مال خودت میماند. ضمناً تعداد لغوها در هر بازه محدود است و این سهمیه بین همهی سرمایهگذاریهایت مشترک است.
تأیید هویت با مدرک شناسایی.
KYC مخففِ «مشتریات را بشناس» است؛ فرایندی که در آن با ارسال مدرک شناسایی، هویتت تأیید میشود. برخی عملیات مالی به تکمیلِ احراز هویت نیاز دارند. مدارک صرفاً برای تطبیق هویت استفاده و رمزنگاریشده نگهداری میشوند.
آدرس برداشتی که با کد ایمیل تأییدش کردهای.
برداشت فقط به آدرسهایی انجام میشود که از قبل ثبت و با کد ۶ رقمیِ ایمیل تأیید شدهاند. دلیلش ساده است: اگر کسی به حسابت دسترسی پیدا کند، باز هم نمیتواند پول را به آدرس خودش بفرستد، چون افزودن آدرس جدید به ایمیل تو نیاز دارد. تا وقتی آدرسی تأیید نشده، در فهرست برداشت ظاهر نمیشود.
کد ۶ رقمیِ متغیر که هر ۳۰ ثانیه در برنامهی احراز هویت عوض میشود.
با فعالکردن ورود دومرحلهای، حتی اگر کسی رمز عبورت را بداند بدون گوشیِ تو نمیتواند وارد شود. برنامههایی مثل Google Authenticator این کد را میسازند. برای برداشت، وارد کردن این کد اجباری است. هنگام فعالسازی، کدهای بازیابی به تو داده میشود — آنها را جای امنی نگه دار؛ اگر گوشیات را از دست بدهی تنها راهِ بازگشت همانهاست.
کدهای یکبارمصرفِ پشتیبان برای وقتی گوشیات را از دست دادی.
هنگام فعالسازی ورود دومرحلهای، چند کدِ یکبارمصرف دریافت میکنی. اگر به برنامهی احراز هویت دسترسی نداشتی، با یکی از این کدها میتوانی وارد شوی. هر کد فقط یک بار کار میکند. آنها را روی کاغذ یا در مدیر رمزِ عبور نگه دار — نه در گالریِ همان گوشی.
محدودیتِ موقتِ عملیات مالی پس از تغییرات حساس در حساب.
پس از تغییر رمز، تغییر آدرس برداشت یا غیرفعالکردن ورود دومرحلهای، عملیات مالی بهمدت ۲۴ ساعت محدود میشود. این محدودیت آزاردهنده است اما هدفش یک چیز است: اگر کسی به حسابت نفوذ کند، ۲۴ ساعت فرصت داری بفهمی و جلویش را بگیری، پیش از آنکه پول خارج شود.
تنها آدرسی که برداشتهای تو به آن واریز میشود.
آدرس برداشت را یک بار در تنظیمات ثبت میکنی و از آن پس همهی برداشتها فقط به همان آدرس میرود. این محدودیت عمدی است: حتی اگر کسی به حسابت دسترسی پیدا کند، نمیتواند پول را به آدرسِ خودش بفرستد. تغییرِ این آدرس نیازمند کد ورود دومرحلهای است و قفل امنیتی ۲۴ ساعته را فعال میکند.
همهی حرکتهای پول در یک فهرست — نه فقط واریز یا برداشت.
هر اتفاقی که موجودیات را کم یا زیاد کند اینجا ثبت میشود: واریز، برداشت، سود روزانه، پاداش دعوت، بونس، و شروع یا لغوِ سرمایهگذاری. با فیلترِ نوع و بازهی تاریخ میتوانی در آن بگردی.
این با «واریزهای اخیر» یا «برداشتهای اخیر» فرق دارد: آنها فقط یک نوع عملیات را نشان میدهند و وضعیتِ در جریان بودنش را دنبال میکنند، ولی تاریخچه تراکنشها همهی حرکتهای پول را کنار هم و به ترتیب زمان میآورد.
گاهی یک کار چند ردیف میسازد — مثلاً شروع سرمایهگذاری هم از موجودی قابل برداشتت کم میکند هم به بخشِ سرمایهگذاریشده اضافه میکند.
درصدی از سرمایهگذاریِ کسانی که با کد تو ثبتنام میکنند.
هر کاربر یک کدِ دعوتِ یکتا دارد. اگر کسی با آن کد ثبتنام کند و سرمایهگذاری کند، درصدی بهعنوان پاداش به حسابت اضافه میشود. نرخِ پاداش قابل تغییر است و نرخِ لحظهی محاسبه ملاک است. ساختِ حسابِ تقلبی برای گرفتنِ پاداش، باعثِ ابطالِ پاداشها میشود.
